December 2011
31 posts
Mənə nə istəyirsiniz deyin. İstər böcək, istər çiçək, istərsə də milçək. Fərq etmir, yetər ki mənə insan deməyin. İnsanları tanıdıqda insan olduğuma utanıram…
(Z.Münzəvi)
:)) özümə gülməyim gəlir. get gedə lap vecsizləşirəm. bu nədir??
“mən elə bil ki havannaya uçan sərnişin. evdəkilərin yoxdur mənlə işi”
“gecənin təsiri saat 1:74. mama qapını yavaş ört “
bir…. iki… üç…
beləcə saymaqla keçir ömrümüz…
hər tarix yeni günəş doğuşu
hər günəş insan qətlinə doğru
bilmirik niyə gəldik
yalan cavabla sualı örtməyə tələsdik…
içindəki iyrənc fikirlərin doğulması üçün lazımdırmı bunlar???
bəlkə də iyrəncliklərə qapı açmağın son üsulu…
.
.
.
.
saniyələr ötdükcə keçir nəfəs sayımız..
hər adım ölümə doğru
hər...
“ama qaliba bütün bu olanlara dayanamam ama hazırım….”
1 il olardı…
yalnış bir işdir bəlkə gördüyüm
ama doğrularım da mənə yalnışlarım da…
bundan kimə nə??
lənətə mi gəlim?
ayrılacaqlar bilirəm…
ama nə zaman???
bəlkə də ayrlmaqçün də gecikiblər…
niyə ailələr qurularkən sonra dağılmaları gərək??
niyə bəzi insanlar xüsusiyyətlərinə görə...
Anonymous asked: salam necesen?
- necəsən?
- bilmirəm.
- necə olduğunu bilməyən insanmı olar?
- hisslərimi paylaşmağı sevmirəm. yalnız sevdiklərimlə danışmağı sevirəm. bəzən onlar belə eşitmək istəməz həqiqət dolu hisslərini, duyğularını.
- necəsən?
- yorğun.. gözlərim yumulur yatmaq istərəm yuxu görmədən.
- bəzi insanlar yuxu görməkçün yatarlar, niyə yuxunu sevmirsənmi?
- gördüyüm yuxular məni yorur..
son yazdıqlarından birində, sona yaxın zamanlarda gəminin sükanının mənim əlimdə olduğunu yazmışdın… özün idarə edə bilmədin gəmini və məndən qayalara çırpmamamı istədin…
mən isə qayalara çırpmadan batırdım gəmini dənizin tən ortasında….
bu idi yazdığın, dəftərin sonuna qeyd etmişdim bu gün yenə rastlaşdım…
“Ayrılıq qapını vurur açma, düşün
Bir az daha düşün...
RUHUMDA SANCI VAR…
AĞRILARLA DOĞULUR İNSAN…
AĞRILARLA YOX OLUR İNSAN…
(Z.M)
- çox qəribədir
- nə?
- soyuqluq..
- birdən Günəş qaranlığı boğsa?
- istisi yandırar, qorxuram…
(Z. Münzəvi)
“Loving is not just looking at each other, it’s looking in the same direction.”
—Antoine de Saint-Exupery
