Abi, eski koltuklar falan. İnsan alışmalı bir zaman gidecek olan zamanın kaybına. Doğulduğumdan öncesini hatırlayamıyorum abi, sonrasının nasıl olacağını da anlayamıyorum. Tamam abi, gözümüzle göremediğimiz ve de derk edemeyeceğimiz çok şey varmış. Mesela, başım ağrıdığında o ağrını gösteremiyorum. Yani gözle görülmeyen yalnız hiss edilecek olan duyqular falan filanlar varmış. ve de var.. Ama abi çok sıkılıyorum. Bir arkadaşımın olmasını istiyorum amma insan olmasın, belki de bir melek olsun. Sıkıldığımda benim elimden tutup semalarda gezdirsin beni. Abi, kendi kanatlarım yok ki benim. Belki de doğulmamışdan önce vardı kanatlarım, belki de ben de bir melektim amma insan olduğum günden belki de herşey değişti. Topraktan yaratıldım, iyiki de toprağa kovuşacağım. Aman, bazen korkuyorum cesetimin kurtkuşun delik deşik etmesinden. Abi, hiçkimseyle konuşmamak da çok güzelmiş qaliba. Böyle sessiz sessiz durup kendinle konuşmak.
Bazen insanlar hiçbirşey olmamış gibi yüzüne sırıtabiliyorlar. Ne yani unutdun mu dün olanları? Böyle arada bir yalandan laf olsun diye bir iki kelmeyle anlatıyorlar birşeyler. Ve anlattıklarına da kendileri bile inanmıyorlar. Peki neden anlatıyorlar bilirmisin abi? Kendilerini kandırarak diğerlerini de o aldanışa inandırmak istediklerindendir hepsi.
Eh abi, son ne zaman gelicek? gelecek olan zamanın sonu nasıl olucak? Böyle ateşlerde mi yanıcam? İyi birisi değilim ki Tanrı beni neden affetsin? Tanrı dediklerini ben yaptımmı ki Tanrı da yalvarışlarımı duysun? Evet, insan oldukdan sonra böyle değişti herşey. Bİr sıkıntım olduğunda el açarım Yaradana. Yoksa herşey yolundayken ne işim var Tanrıyla? ee ne de olsa insanım işte.
Dün bir arkadaşım söyledi, bir insan birşeyler yaptığında ondan incimemek lazım. Yanı bunu Tanrıdan geldiğini kabullenmeliyim. Ondan incisem Tanrıdan incimiş olurum, o yaptığına karşı gelmek gibi bişeyler. Ben de söyledim ki, tamam eger öyleyse ben gidip hergün birisinin kalbini, kafasını kıracam, üzecem falan filan. Ve söyleyecem ki incime benden küsme, Tanrıdan geldi Tanrı istedi. Ben yapmadım :))
eh abi, ne yazdım hiç bilmiyom.
ruhumuzun ferahlaması, kalbimizin daim gülümsemesi dileği ile
Zeyneb Münzevi
